Η Porsche αλλάζει στρατηγική και ανακαλύπτει ξανά μια παλιά αλήθεια της βιομηχανίας πολυτελείας: δεν χρειάζεται απαραίτητα να πουλάς περισσότερα, αρκεί να πουλάς ακριβότερα. Και, κυρίως, σε εκείνους που μπορούν να πληρώσουν σχεδόν οποιοδήποτε ποσό για κάτι πραγματικά μοναδικό.
Αντιμέτωπη με μειωμένη κερδοφορία, υψηλούς δασμούς, έντονο ανταγωνισμό στην Κίνα και το κόστος της ηλεκτροκίνησης, η γερμανική εταιρεία επανεξετάζει το επιχειρηματικό της μοντέλο. Στόχος είναι να μειώσει το σημείο ισορροπίας της κάτω από τις 200.000 ετήσιες πωλήσεις, ώστε να παραμένει κερδοφόρα ακόμη και με μικρότερο όγκο παραγωγής.
Κεντρικό ρόλο αποκτούν οι εξατομικευμένες κατασκευές, τα εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής μοντέλα και οι εργοστασιακές ανακατασκευές ιστορικών αυτοκινήτων.
Το τμήμα Sonderwunsch εξελίσσει ήδη 15 μοναδικές Porsche, με κόστος που ξεκινά λίγο κάτω από τα δύο εκατομμύρια δολάρια και φτάνει περίπου τα 15 εκατομμύρια. Παράλληλα, εξετάζονται μικροσκοπικές σειρές παραγωγής, τα λεγόμενα «few-offs», ενώ οι κορυφαίες εκδόσεις ενδέχεται να κοστίζουν περισσότερο από τρεις φορές όσο μια βασική 911.
Εξίσου αποκαλυπτικό είναι το πρόγραμμα ανακατασκευής της Carrera GT. Η εργοστασιακή αποκατάσταση κοστίζει από 500.000 έως 800.000 δολάρια, με 11 αυτοκίνητα ήδη ολοκληρωμένα, 16 υπό ανακατασκευή και άλλα 21 σε αναμονή.
Η οικονομική λογική είναι σαφής. Η Porsche μπορεί να αντλεί σημαντικά έσοδα από την τεχνογνωσία, την ιστορία και την αποκλειστικότητα της μάρκας, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά να εξελίσσει ένα ολοκαίνουργιο μοντέλο.
Δεν εγκαταλείπει, βέβαια, τα αυτοκίνητα μαζικότερης παραγωγής. Απλώς θέλει να εξαρτάται λιγότερο από αυτά.
Στη νέα στρατηγική της Στουτγάρδης, η σπανιότητα δεν είναι απλώς προνόμιο. Είναι επιχειρηματικό σχέδιο.
