Ένα απλό τέχνασμα που βασίζεται στη διαφορά πίεσης μπορεί να απομακρύνει γρήγορα τον καυτό αέρα από το εσωτερικό του αυτοκινήτου, κάνοντας αισθητά πιο υποφερτή την είσοδο και την παραμονή τις ημέρες με καύσωνα.
Όταν ένα αυτοκίνητο λοιπόν είναι σταθμευμένο κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο, ακόμη και για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, η θερμοκρασία στο εσωτερικό του αυξάνεται με εντυπωσιακή ταχύτητα. Σε ακραίες συνθήκες μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τους 70 βαθμούς Κελσίου, με το τιμόνι, το ταμπλό, τα καθίσματα και τα μεταλλικά εξαρτήματα να καίνει κυριολεκτικά.
Η συνηθισμένη αντίδραση είναι να ανοίξει κανείς όλες τις πόρτες και να περιμένει μέχρι να ανανεωθεί ο αέρας. Υπάρχει όμως πιο γρήγορος τρόπος ο οποίος δεν απαιτεί να τεθεί αμέσως σε λειτουργία ο κινητήρας ή το σύστημα κλιματισμού.
Αρχικά ανοίγετε πλήρως το πίσω παράθυρο από την πλευρά του συνοδηγού. Στη συνέχεια περνάτε στην πλευρά του οδηγού και ανοίγετε και κλείνετε γρήγορα την πόρτα 4 έως 6 φορές, χωρίς φυσικά να τη χτυπάτε με υπερβολική δύναμη.
Κάθε φορά που κινείται η πόρτα, λειτουργεί ουσιαστικά σαν ένα μεγάλο έμβολο. Σπρώχνει μέρος του θερμού αέρα προς τα έξω, ενώ ταυτόχρονα από το ανοιχτό πίσω παράθυρο εισέρχεται αέρας από το περιβάλλον. Έπειτα από λίγες επαναλήψεις, σημαντικό ποσοστό του αέρα που είχε εγκλωβιστεί στην καμπίνα έχει ανανεωθεί.
Το συγκεκριμένο τέχνασμα έγινε ευρύτερα γνωστό από τη Βρετανίδα μαθηματικό Hannah Fry και εξηγείται μέσω της εξαναγκασμένης ροής του αέρα. Η κίνηση της πόρτας δημιουργεί μεταβολή της πίεσης στο εσωτερικό και επιταχύνει την κυκλοφορία του αέρα, σε σύγκριση με το απλό άνοιγμα των θυρών ή των παραθύρων.
Αυτό που αλλάζει άμεσα δεν είναι η θερμοκρασία των επιφανειών, αλλά κυρίως εκείνη του αέρα μέσα στην καμπίνα. Το ταμπλό, το τιμόνι και τα καθίσματα έχουν αποθηκεύσει σημαντική ποσότητα θερμότητας και συνεχίζουν να την αποδίδουν στο εσωτερικό για αρκετά λεπτά.
Παρόλα αυτά, η γρήγορη απομάκρυνση του υπερθερμασμένου αέρα διευκολύνει σημαντικά τη λειτουργία του κλιματισμού. Το σύστημα δεν χρειάζεται πλέον να ψύξει αέρα που μπορεί να βρίσκεται σε θερμοκρασία πολύ υψηλότερη από εκείνη του εξωτερικού περιβάλλοντος και έτσι η καμπίνα φτάνει γρηγορότερα σε πιο υποφερτά επίπεδα.
Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου εξαρτάται, βέβαια, και από τις εξωτερικές συνθήκες. Όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος πλησιάζει ή ξεπερνά τους 40 βαθμούς Κελσίου, ο αέρας που εισέρχεται στο αυτοκίνητο παραμένει πολύ ζεστός. Είναι όμως συνήθως αισθητά πιο δροσερός από τον εγκλωβισμένο αέρα μιας κλειστής καμπίνας που έχει μείνει εκτεθειμένη στον ήλιο.
Για ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα, μετά την αρχική απομάκρυνση του θερμού αέρα μπορείτε να θέσετε σε λειτουργία τον κλιματισμό, διατηρώντας για λίγα δευτερόλεπτα ανοιχτά τα εμπρός παράθυρα. Με αυτόν τον τρόπο αποβάλλεται και η θερμότητα που συνεχίζουν να εκπέμπουν οι επιφάνειες του εσωτερικού.
Στη συνέχεια τα παράθυρα κλείνουν και ενεργοποιείται η ανακύκλωση αέρα, ώστε το σύστημα να ψύχει τον ήδη πιο δροσερό αέρα της καμπίνας αντί να εισάγει συνεχώς θερμό αέρα από το περιβάλλον. Η ανακύκλωση δεν θα πρέπει πάντως να παραμένει ενεργοποιημένη για υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ανανέωση του αέρα.
