Τα συστήματα αυτόνομης οδήγησης εξελίχθηκαν για να κάνουν τα αυτοκίνητα ασφαλέστερα. Μόνο που κάπου στην πορεία εμφανίστηκε ένας απρόβλεπτος παράγοντας: ο οδηγός. Όσο καλύτερα δουλεύει η τεχνολογία, τόσο περισσότερο εκείνος τείνει να πιστεύει ότι μπορεί να ασχοληθεί με κάτι άλλο.
Οι ειδικοί ονομάζουν το φαινόμενο «automation complacency». Με απλά λόγια, όταν ένα σύστημα λειτουργεί άψογα για εκατοντάδες χιλιόμετρα, ο άνθρωπος αρχίζει να το εμπιστεύεται περισσότερο απ’ όσο πρέπει.
Και εδώ βρίσκεται η παγίδα των σημερινών συστημάτων Level 2, όπως το Full Self-Driving της Tesla: μπορούν να κάνουν εντυπωσιακά πολλά, αλλά ο οδηγός παραμένει υπεύθυνος και πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμος να επέμβει.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Kyle Shanahan, προπονητή των San Francisco 49ers και επί χρόνια χρήστη FSD. Θεώρησε ότι το σύστημα ήταν ενεργοποιημένο, έσκυψε για να πιάσει το κινητό του και το αυτοκίνητο πέρασε στο αντίθετο ρεύμα.
Το ατύχημα του άφησε κατάγματα, διάσειση και, όπως παραδέχθηκε ο ίδιος, ένα αρκετά αποτελεσματικό μάθημα γύρω από την υπερβολική εμπιστοσύνη στην τεχνολογία.
Το θέμα αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον καθώς Tesla, Ford, GM και Rivian ανεβάζουν ταχύτητα στην κούρσα της αυτονομίας. Η Ford σχεδιάζει σύστημα Level 3 για το 2028, ενώ αντίστοιχες τεχνολογίες εξελίσσονται ήδη από τους υπόλοιπους κατασκευαστές.
Το παράδοξο είναι προφανές. Τα αυτοκίνητα μαθαίνουν να οδηγούν όλο και καλύτερα, την ίδια στιγμή που εμείς εκπαιδευόμαστε σιγά-σιγά να οδηγούμε λιγότερο. Και μέχρι να φτάσουμε στην πραγματική πλήρη αυτονομία, αυτή η ενδιάμεση περίοδος ίσως αποδειχθεί η πιο δύσκολη απ’ όλες.
