Η ηλεκτροκίνηση συνοδεύεται από εντυπωσιακά νούμερα φόρτισης. Οι κατασκευαστές μιλούν για 150, 250 ή ακόμη και 350 kW, δημιουργώντας την εικόνα ότι ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο φορτίζει σχεδόν όσο γρήγορα γεμίζει ένα ρεζερβουάρ καυσίμου. Στην καθημερινότητα όμως, η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική.
Το βασικό σημείο που συχνά παραβλέπεται είναι ότι οι περισσότεροι οδηγοί φορτίζουν με εναλλασσόμενο ρεύμα (AC) και όχι με συνεχές (DC). Οι εντυπωσιακοί χρόνοι αφορούν κυρίως ταχυφορτιστές DC, οι οποίοι χρησιμοποιούνται κυρίως σε ταξίδια και όχι στην καθημερινή φόρτιση.
Στο σπίτι, μια τυπική μονοφασική παροχή προσφέρει περίπου 3,7 kW, ενώ μια τριφασική εγκατάσταση μπορεί να φτάσει συνήθως τα 11 kW ή το πολύ τα 22 kW. Αυτές οι τιμές απέχουν σημαντικά από τα νούμερα που προβάλλονται στις παρουσιάσεις των νέων EV.
Υπάρχουν επίσης περιορισμοί και από την πλευρά του ίδιου του αυτοκινήτου. Πολλά plug-in hybrid μοντέλα υποστηρίζουν μόνο μονοφασική φόρτιση, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως ισχυρότερους φορτιστές.
Ακόμη και στα σύγχρονα ηλεκτρικά, η πραγματική ταχύτητα φόρτισης εξαρτάται από τη θερμοκρασία της μπαταρίας, το επίπεδο φόρτισης και φυσικά τις δυνατότητες του δικτύου.
Στην πράξη, η «γρήγορη φόρτιση» αποτελεί περισσότερο ειδική συνθήκη παρά καθημερινό κανόνα. Επιπλέον, αρκετές εταιρείες διαφημίζουν δυνατότητες που απαιτούν έξτρα εξοπλισμό ή πρόσθετες επιλογές για να λειτουργήσουν πλήρως.
Υπάρχει και το θέμα της ασφάλειας. Η συνεχής φόρτιση από απλή οικιακή πρίζα μπορεί να επιβαρύνει παλιές ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, γι’ αυτό και η χρήση wallbox θεωρείται πλέον η ασφαλέστερη λύση.
Η ηλεκτροκίνηση εξελίσσεται γρήγορα, όμως η πραγματική εμπειρία χρήσης καθορίζεται λιγότερο από τα θεωρητικά νούμερα και περισσότερο από το πώς φορτίζει το αυτοκίνητο στην καθημερινή ζωή.
