Το θέμα αφορά κυρίως το Toyota Tundra, που κατασκευάζεται στο Τέξας, το Toyota Highlander, που παράγεται στην Ιντιάνα, και το Nissan Murano, το οποίο προέρχεται από το Τενεσί. Τα μοντέλα αυτά εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια αύξησης των εισαγωγών αυτοκινήτων αμερικανικής παραγωγής στην Ιαπωνία, στο πλαίσιο των εμπορικών ισορροπιών μεταξύ Ουάσιγκτον και Τόκιο.

Στην περίπτωση της Toyota, η πώληση των Tundra και Highlander στην Ιαπωνία ξεκίνησε στις 2 Απριλίου 2026 μέσω της Toyota Mobility Tokyo. Για το Tundra η Toyota προβλέπει πωλήσεις 80 μονάδων τον μήνα, ενώ για το Highlander ο αντίστοιχος στόχος είναι 40 μονάδες τον μήνα. Πρόκειται δηλαδή περισσότερο για εμπορική και πολιτική κίνηση παρά για προσπάθεια κατάκτησης μιας αγοράς όπου κυριαρχούν πολύ μικρότερα και πιο αποδοτικά αυτοκίνητα.

Το Tundra διατίθεται στην έκδοση 1794 Edition, με V6 bi-turbo κινητήρα βενζίνης 3.400 κυβικών, αυτόματο κιβώτιο 10 σχέσεων και κατ΄επιλογήν τετρακίνηση. Η τιμή του στην Ιαπωνία είναι 12.000.000 γιεν.

Το Highlander από την άλλη πλευρά διατίθεται αποκλειστικά ως Limited ZR Hybrid, με κινητήρα 2.500 κυβικών και υβριδικό σύστημα, τετρακίνηση E-Four, 7 θέσεις και μέγιστη συνδυαστική ισχύ 184 kW. Η τιμή του έχει οριστεί στα 8.600.000 γιεν.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όμως δεν είναι οι προδιαγραφές, αλλά οι προειδοποιήσεις που συνοδεύουν τα αυτοκίνητα. Η Toyota ενημερώνει τους αγοραστές ότι το φινίρισμα της βαφής στα εισαγόμενα Tundra και Highlander αντιστοιχεί σε προδιαγραφές αγοράς εξωτερικού και ενδέχεται να υπάρχουν ατέλειες όπως λεπτό στρώμα βαφής, διαφορές στην απόχρωση, σημάδια γυαλίσματος πάνω σε βαμμένες επιφάνειες, μικρά βαθουλώματα και φουσκάλες στη βαφή.

Η εταιρεία διευκρινίζει ότι τα συγκεκριμένα ζητήματα δεν επηρεάζουν τη λειτουργία ή την απόδοση των οχημάτων.

Ανάλογη είναι και η προσέγγιση της Nissan για το Murano, το οποίο αναμένεται να διατεθεί στην Ιαπωνία από τις αρχές του 2027. Η εταιρεία αναφέρει ότι το φινίρισμα του αυτοκινήτου είναι για αγορές του εξωτερικού και διαφέρει από τα ιαπωνικά πρότυπα ποιότητας. Στις επισημάνσεις περιλαμβάνονται πιθανή μικρή ποσότητα ρύπων πάνω στη βαμμένη επιφάνεια, ίχνη στεγανοποιητικού υλικού και μικρή ασυμφωνία στην ευθυγράμμιση πάνελ ή επιμέρους τμημάτων του αμαξώματος.

Ταυτόχρονα υπάρχουν και λειτουργικοί περιορισμοί που δείχνουν ότι τα αυτοκίνητα δεν έχουν προσαρμοστεί πλήρως στην ιαπωνική αγορά. Στο Tundra π.χ. το σύστημα αναγνώρισης σημάτων κυκλοφορίας Road Sign Assist ενδέχεται να μη λειτουργεί σωστά στην Ιαπωνία, ενώ το infotainment παραμένει μόνο στα αγγλικά. Στο Murano δεν υπάρχουν ιαπωνικά μενού, λειτουργία AM/FM ραδιοφώνου και υπηρεσίες NissanConnect για την τοπική αγορά.

Τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα δεν είναι προβληματικά ή επικίνδυνα. Απλά αναδεικνύουν κάτι ουσιαστικό: η έννοια της ποιότητας δεν είναι ίδια σε όλες τις αγορές. Στην Ιαπωνία, όπου το φινίρισμα, η ακρίβεια συναρμογής και η εικόνα κάθε επιφάνειας έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, ακόμη και μικρές ατέλειες που αλλού θα περνούσαν απαρατήρητες θεωρούνται λόγος προειδοποίησης.

Για την Toyota και τη Nissan, η κίνηση αυτή είναι μια άσκηση διαχείρισης προσδοκιών. Για την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, ακόμη και όταν πρόκειται για εργοστάσια ιαπωνικών εταιρειών στις ΗΠΑ, είναι μια υπενθύμιση ότι το «made in USA» δεν μεταφράζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο σε μια αγορά που έχει συνηθίσει σε διαφορετικά επίπεδα ανοχής και τελικής ποιότητας.

Το άρθρο Προειδοποιήσεις για την ποιότητα των ιαπωνικών αυτοκινήτων που κατασκευάζονται στις ΗΠΑ εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.