Έτσι οι λοιπόν Αμερικανοί, Κινέζοι και Ιάπωνες λατρεύουν την Autobahn και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν μέχρι και 3.000 ευρώ (ενδεικτική τιμή για Κινέζους) προκειμένου να ξεχαρμανιάσουν χωρίς να κινδυνεύουν να συλληφθούν, να τους δημεύσουν το αυτοκίνητο κ.λπ.

Πιο συγκεκριμένα όριο ταχύτητας γενικά δεν υπάρχει στα 2/3 των συνολικά 13.000 χιλιομέτρων των γερμανικών Autobahnen (ο πληθυντικός του Autobahn), αρκεί να μην βγουν πρόσκαιρα όρια λόγω καιρού και κυκλοφοριακής συμφόρησης,. Στην περίπτωση αυτή η Polizei δεν αστειεύεται, σε κάθε άλλη όμως και εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν και έχεις φουλ το ρεζερβουάρ γιατί οι μεγάλες ταχύτητες κοστίζουν μπορεί να πας όσο πάει. Τόσο το αυτοκίνητο όσο και η ψυχή σου, ενώ αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει στο άμεσο μέλλον μιας και προτάσεις πολιτικών πριν τις πρόσφατες γερμανικές εκλογές για επιβολή ορίων ταχύτητας ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων.

Άλλωστε οι αυτοκινητόδρομοι (χαρακτηρίζονται από μπλε ταμπέλες και με το γράμμα Α μαζί με το νούμερό τους) έχουν αποκτήσει πλέον και μια εθνικιστική υπόσταση στη Γερμανία και έχουν γίνει και θέμα γοήτρου κι ας περιορίζουν οι πιο πολλές εγχώριες αυτοκινητοβιομηχανίες την τελική των μοντέλων τους στα 250. Έτσι για την ιστορία η πρώτη Autobahn, μεταξύ Κολωνίας και Βόννης παραδόθηκε το 1932 στα πλαίσια του προγράμματος του Χίτλερ –με τις συμβουλές και παραινέσεις του Ferdinand Porsche– να γίνουν οι Γερμανοί ένα «αυτοκινούμενο έθνος». Από τότε και μέχρι το 1985 είχε κατασκευαστεί το 50% των συνολικά 12.845 χιλιομέτρων.

Γιάννης Σκουφής

Το άρθρο ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΙ: ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ! εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.