Ο κ. Ray λοιπόν, που ζωή να ‘χει έχει κλείσει τα 95, ήταν φίρμα στην περιοχή, είχε το δικό του σλόγκαν (It Will Pay to See Ray, σε ελεύθερη απόδοση αξίζει να δει το Ray), έδινε τις καλύτερες τιμές (η άλλη του ατάκα ήταν: αν το βρεις πουθενά πιο φτηνά μην το αφήσεις να σου ξεφύγει) και έπαιρνε άμεσα ως προκαταβολή το μεταχειρισμένο του πελάτη του.

Κάποια λοιπόν από αυτά τα μεταχειρισμένα αποτελούν τη συλλογή του, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν ολοκαίνουργια αυτοκίνητα που πρακτικά δεν έχουν μετακινηθεί ποτέ. Όπως το πικ-απ Chevrolet Cameo του 1958, με μόλις 1,3 μίλια, 2 χιλιόμετρα δηλαδή, στο κοντέρ, ή το Impala του 1964 με 4 μίλια, ενώ 4 μίλια γράφει και το κοντέρ μιας Chevrolet Corvette του 1978. Κάποια από αυτά τα αυτοκίνητα έχουν ακόμα τα πλαστικά γύρω από τα καθίσματά τους και η εικόνα τους είναι λίγο τρομακτική: απέξω έχουν κιλά σκόνης και μέσα τα καθίσματά τους, μόλις αφαιρέσεις το πλαστικό γυαλίζουν. Όπως συμβαίνει με το Impala που προαναφέραμε, ενώ στο Cameo τα πατάκια βρίσκονται ακόμα πίσω από τον πάγκο.

Τα πιο πολλά από τα αυτοκίνητα βρίσκονταν σε ένα οικόπεδο πίσω από την αντιπροσωπεία, ενώ τα πιο σπάνια σε μια αποθήκη, ενώ ο κύριος Ray αποφάσισε να αποχωριστεί τη συλλογή του όταν το πρόβλημα με τις κλοπές είχε παραγίνει. Μετά τον πλειστηριασμό που έγινε στο τέλος Σεπτεμβρίου το οικόπεδο αλλά και η αποθήκη είναι πλέον άδεια, ενώ οι τιμές που πέτυχαν τα αυτοκίνητα, ειδικά τα απάτητα, ήταν αστρονομικές. Για παράδειγμα το πικ-απ Cameo άλλαξε ιδιοκτήτη για 140.000 δολάρια κι απ’ ότι φαίνεται ακόμα αξίζει να περάσεις από τον Ray…

Γιάννης Σκουφής

Το άρθρο ΠΑΛΙΑ ΜΕΝ ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΔΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.