Τα Utes (γιούτς) λοιπόν είναι πικ-απ, αλλά δεν είναι πικ-απ όπως τα ξέρουμε στα μέρη μας. Κι αυτό γιατί προέρχονται από κανονικά επιβατικά, είναι διθέσια και έχουν καρότσα για φόρτωμα, ενώ το όνομα Ute προέρχεται από το Utility. Ο χώρος μέσα στην καμπίνα δεν διαφέρει στο ελάχιστο σε σχέση με τα συμβατικά επιβατικά, τόσο σε ότι αφορά το διάκοσμο όσο και την πολυτελή διάσταση μιας κι αυτό άλλωστε είναι το ζητούμενο.

Από την αρχή της εξέλιξής τους, μιας και η ιστορία θέλει τη σύζυγο ενός αγρότη να στέλνει το 1932 ένα οργισμένο γράμμα στο τοπικό εργοστάσιο της Ford που έλεγε «γιατί δεν φτιάχνεται ένα αυτοκίνητο με το οποίο να μπορείς να πας την Κυριακή στην εκκλησία και τη Δευτέρα να μεταφέρεις τα γουρούνια στην αγορά;».

Η ιδέα φάνηκε καλή στους αυστραλούς ιθύνοντες της μάρκας και εξέλιξαν όντως ένα τέτοιο αυτοκίνητο, χρησιμοποιώντας σαν βάση το τότε Ford Coupe. Κάπως έτσι προέκυψε το πρώτο Ute, ενώ το 1935 δύο Ford Coupe Utility με καρότσα μήκους 1,65 μέτρων και ωφέλιμο φορτίο σχεδόν 550 κιλών παρουσιάστηκαν στον Henry Ford. Ο οποίος με ειρωνικό στυλ τα χαρακτήρισε μεν «κυνηγούς καγκουρό» αλλά έδωσε δε την άδεια για την κανονική παραγωγή τους.

Έκτοτε τα Ute είναι τόσο χαρακτηριστικά για την Αυστραλία όσο τα καγκουρό που υποτίθεται ότι θα κυνηγούσαν με αυτό, η όπερα του Σίδνεϊ και η μπίρα Foster’s. Σήμερα στην Αυστραλία το 20% των αυτοκινήτων που πωλούνται είναι Utes, ενώ κάποια στιγμή η ιδέα τους πέρασε και έξω από τη μακρινή Ήπειρο. Στις ΗΠΑ χαρακτηριστικά παραδείγματα ήταν το Ford Ranchero του 1967 και το Chevrolet El Camino, ενώ στην Ευρώπη Ute κατά κάποιον τρόπο ήταν το VW Caddy που μέχρι την μεσαία κολώνα ήταν ακριβώς ίδιο με το Golf I, όπως ακριβώς προστάζει δηλαδή η φιλοσοφία των συγκεκριμένων μοντέλων, καθώς και το Fiat Strada. Στην Ιαπωνία το πιο γνωστό Ute είχε σαν βάση το πολυτελές Toyota Crown και λεγόταν φυσικά Toyota Crown Utility.

Γιάννης Σκουφής 

{gallery}photos/30/news/UTES{/gallery}

Το άρθρο UTES: ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΠΑΤΕΝΤΑ εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.