Πρωταγωνιστής της υπόθεσης ήταν ένας αυτοαπασχολούμενος πραγματογνώμονας, ο οποίος κατάφερε να πείσει το δικαστήριο ότι το πολυτελές αυτοκίνητο εξυπηρετούσε τις ανάγκες της δουλειάς του.

Οι φορολογικές αρχές είχαν εκφράσει έντονες αμφιβολίες, κυρίως λόγω ασαφών και δυσανάγνωστων χειρόγραφων καταγραφών χρήσης των οχημάτων. Θεωρούσαν ότι το αυτοκίνητο χρησιμοποιούνταν και για προσωπικούς σκοπούς, ζητώντας να φορολογηθεί ανάλογα.

Ο επαγγελματίας υποστήριξε ότι τόσο ηLamborghini όσο και μία BMW που διέθετε ήταν μισθωμένα και έφεραν διαφημιστικά στοιχεία της επιχείρησής του, λειτουργώντας ουσιαστικά ως κινούμενες διαφημίσεις. Το δικαστήριο δέχθηκε το επιχείρημα, κρίνοντας ότι η συνολική εικόνα υποστήριζε την επαγγελματική χρήση.

Καθοριστικό ρόλο έπαιξε ένα ακόμα στοιχείο: ο ίδιος διέθετε ήδη ιδιωτικά οχήματα, μεταξύ των οποίων μια Ferrari και ένα Jeep. Αυτό ενίσχυσε την άποψη ότι δεν είχε ανάγκη να χρησιμοποιεί τη Lamborghini για προσωπική ψυχαγωγία.

Το δικαστήριο διευκρίνισε επίσης ότι, ακόμη και αν τα βιβλία καταγραφής δεν είναι άψογα, δεν απορρίπτονται πλήρως όταν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις επαγγελματικής χρήσης.

Η υπόθεση δείχνει ότι, υπό προϋποθέσεις, ακόμη και ένα υπεραυτοκίνητο μπορεί να θεωρηθεί εργαλείο δουλειάς.

Το άρθρο Πως να κάνετε μία Lamborghini… επαγγελματικό εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.