Καθώς το κοντέρ του βίου μου αρχίζει να πλησιάζει επικίνδυνα σε ένα app του Γιώργου Αυτιά, συνειδητοποιώ ότι την μεγαλύτερη αξία στην ζωή την δίνουν όχι οι πολλαπλασιασμοί της νεανικής ορμής, αλλά οι διαιρέσεις της 40βάλε επιβίωσης. Οι διαιρέσεις (διαβάζονται και «διαψεύσεις» στην ηλικία μου) του «πάρε» και του «δώσε» με τους ανθρώπους και τα πράγματα.

Έχοντας λοιπόν μεγαλώσει σε μια κοινωνία που τα τελευταία χρόνια μόνο πολλαπλασίαζε (με ξένα κόλλυβα βεβαίως), η συνάντησή μου με το Skoda Fabia RS ήταν αναζωογοννητική σε πολλά επίπεδα. Με πρώτο απ’ όλα βέβαια την διαίρεση: 18.000 ευρώ για 180 ίππους μας κάνουν περί τα 100 ευρώ το άλογο. Μία αναλογία εντυπωσιακή από κάθε άποψη. Και απόλυτα συμβατή με μια συγκυρία που ο έλληνας καταναλωτής προσγειώνεται ανώμαλα από την δανεισμένη υπερβολή ενός S3 στην ασφάλεια της ψυχολογικής οροφής των 20.000 € (και πολλά λέω).

Η έννοια της αναλογίας –και δη της σωστής αναλογίας- είναι αυτή που χαρακτηρίζει το πιο γρήγορο και ποικιλοτρόπως ατίθασο μέλος της οικογένειας Fabia. H αναλογία για παράδειγμα στην εμφάνιση. Υπάρχουν αρκετά σημεία- κλειδιά της έκδοσης αυτής (όπως οι λευκές ζάντες με τις κόκκινες δαγκάνες, η νέα μάσκα, ο «διαχύτης» πίσω) που ισορροπούν μεταξύ υπερβολής και νεανικής street racer κουλτούρας. Αλλά υπάρχει και η γενικότερη αυτοσυγκράτηση στη σχεδίαση του αμαξώματος με την πεντάθυρη διάταξη να προσγειώνει το RS και σε ένα κοινό που ψάχνει και το άλλοθι της πρακτικότητας.

Η ίδια αναλογία διατηρείται και στο εσωτερικό. Από τη μια συναντάς τα εξαιρετικά μπάκετ καθίσματα με το κεντημένο λογότυπο και από την άλλη το τυπικό déjà vu του γκρουπ VW σε ότι αφορά τους διακόπτες, όργανα, πλαστικά κ.λπ.. Από τη μια έχεις μια εξαιρετική θέση οδήγησης και τα paddles του DSG να σε πριζώνουν με το «καλημέρα», και από την άλλη σου παρέχονται bonus οι χώροι για τέσσερις και το μεγαλύτερο πορτμπαγκάζ της κατηγορίας. Από τη μια απουσιάζουν διάφορα χιτάκια της εποχής όπως το start stop (σκέψου κόντρα στο φανάρι με σβηστό το μοτέρ…) και από την άλλη έχεις ένα υπερπλήρες πακέτο εξοπλισμού που προσθέτει έξτρα αξία στην ήδη εξαιρετική σχέση της με την τιμή.

Το ιδανικό αποτέλεσμα στις διαιρέσεις του Fabia συνεχίζεται και όταν στην θέση του εκθέτη μπει το τεχνολογικό υπόβαθρο, και στην θέση του παρονομαστή η οδηγική απόλαυση. Σε ότι αφορά το πρώτο, έχει εφαρμοστεί κάθε γνωστό λήμμα του γκρουπ όπως τα συναντάμε στα δυνατά Polo και Ibiza. Το πιο προβεβλημένο είναι αναμφίβολα ο κινητήρας των 1.400 κυβικών στην κορυφαία του έκδοση με τους 180 ίππους.

Ένα νούμερο που στα νιάτα μου άγγιζε τα επίπεδα του super car, αλλά που σήμερα φαντάζει απόλυτα λογικό για τον working class hero της διπλανής πολυκατοικίας. Και παρά τα 1.250  κιλά του αμαξώματος επιτυγχάνει το «zero to hero της Βούτας» σε μόλις 7,3 δευτερόλεπτα, ενώ ξεπερνά σε τελική τα 225 χλμ./ώρα.

Η κατανάλωση βεβαίως είναι ένα θέμα double face. Μπορείς αν αντέχεις να κινείσαι στα 7,5 με 8,0 λίτρα, αλλά αν παρασυρθείς θα διασυρθείς (είδαμε τιμές που άγγιξαν τα 13 λίτρα σε «σφιχτή» διαδρομή με «ανοιχτή» διάθεση.).

Στον εκθέτη του τεχνολογικού υπόβαθρου θα πρέπει επίσης να προσθέσουμε το «ακόμα-ψάχνω-αντίπαλο» DSG κιβώτιο των 7 σχέσεων και το μυθιστορηματικής σύλληψης ηλεκτρονικό background, με το ESP, το ΑSR και το digital «μπλοκέ» διαφορικό XDS να δημιουργούν σκηνές υψηλής οδηγικής πλοκής.

Με έναν τέτοιας έκτασης τεχνολογικό εκθέτη, ο παρονομαστής της οδικής συμπεριφοράς θα πρέπει να είναι εξίσου υψηλός ώστε να διατηρηθεί η αναλογία. Και πράγματι το Fabia RS δεν υστερεί ούτε σ’ αυτόν τον τομέα. Όλα τα υποσυστήματα ομοικαταληκτούν ιδανικά, χωρίς πουθενά να υπάρχει μια χτυπητή παραφωνία.

Το τιμόνι είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακό και με την σωστή εκφορά της αργκό των ελληνικών δρόμων, το πλαίσιο στα γνωστά… πλαίσια του γκρουπ (δηλαδή κορυφαίας στιβαρότητας) ενώ οι αναρτήσεις ισορροπούν σχεδόν τέλεια ανάμεσα στο σπορ ζητούμενο και την άνεση. Το τελευταίο είναι μάλλον και το δυνατότερο στοιχείο του αυτοκινήτου σε σύγκριση με τον ανταγωνισμό, καθώς παρά τις 17άρες ζάντες και τα 40άρια ελαστικά είναι αναπάντεχα άνετο χωρίς τα κοπανήματα και τα σφιγμένα δόντια σε κάθε είδους σουρεαλιστικό καλλιτέχνημα της ελληνικής οδοποιίας.

Το τελικό πακέτο είναι ένα ακόμα δείγμα της «Fast and Serious» φιλοσοφίας του γκρουπ, όντας αποτελεσματικό παντού και πάντοτε, χωρίς όμως περιττές εξάρσεις και κραυγαλέες ακρότητες. Θα κάνει ότι ακριβώς του ζητήσεις. Και θα το κάνει σχεδόν τέλεια και αβίαστα. Ενώ κάτι λίγο αδέσποτο στην γενικότερη αύρα του σε «ψήνει» διαρκώς ότι βρίσκεσαι σ’ ένα αυτοκίνητο σαφώς πιο αλήτικο και πιο μπασμένο στα «κόλπα» από τον καθωσπρέπει αδελφό, το Polo. Και αυτό είναι ίσως και το πιο δυνατό χαρτί του.

Για τους ακραίους sommelier αυτής της κατηγορίας, ίσως να του λείπουν δυο- τρεις αλκοολικοί βαθμοί παραπάνω στην οδική συμπεριφορά που θα του έδιναν μια θέση στα κλασικά του μέλλοντος. Όμως ακόμα και έτσι δεν θα σε απογοητεύσει πουθενά. Και σίγουρα θα σε πείσει να βάλεις εκτός από την διαίρεση, και άλλες πράξεις στην καθημερινότητά σου: Την αφαίρεση (μια άσφαλτο χωρίς πρόσφυση για να ξεγελάσεις το ESP), την πρόσθεση («θα περάσω συν μία πάνω» ) και τον καλά κρυμένο πολλαπλασιασμό της νεότητάς σου («Πάτα!» x «Άσε!» x «Τσίμπα χειρόφρενο!»). Το Fabia γλιστράει με τα τέσσερα, ο υπογράφων ξανά στα 24, και όλα αυτά σε μια Ελλάδα που δεν ξέρει πούθε πάνε τα τέσσερα. Ναι, η ζωή μπορεί να είναι ωραία και με 18 χιλιάρικα. Και η μεσήλικη διαίρεση και το «πάρε-δώσε» με το κατατονικό app των androids του Γιώργου Αυτιά μπορεί να περιμένει.

Thank you Fabia!

φωτογραφία: carzine.gr

{gallery}photos/26/test/SKODA-FABIA-RS{/gallery}

Το άρθρο SKODA FABIA RS εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.