Τα εργοστάσια αυτοκινήτων είναι πολυσύχναστα μέρη και τα AGVs έχουν γίνει απαραίτητα. Στο εργοστάσιο της Nissan  στην Oppama, νότια του Τόκιο, υπάρχουν περισσότερα από 700 AGVs. Με έναν πρόχειρο απολογισμό στα εργοστάσια αυτοκινήτων της Nissan σε όλο τον κόσμο, είναι καταμετρημένα περισσότερα από 4.000 AGVs που ρίχνονται στη μάχη της κατασκευής οχημάτων. Είναι μια ορχήστρα σημάτων και αισθητήρων που λειτουργούν σε απόλυτη αρμονία για να αποφευχθούν ατυχήματα στο εργοστάσιο.

Η Nissan εξερεύνησε νέους τρόπους για να επαναχρησιμοποιήσει τις μπαταρίες του Nissan LEAF, του ηλεκτρικού οχήματος μαζικής παραγωγής που ηγήθηκε του ταξιδιού της εταιρείας προς τις μηδενικές εκπομπές, από το 2010. Και κάπως έτσι προέκυψε o γάμος με τα AGVs.

Η πρώτη γενιά του LEAF ήταν εξοπλισμένη με μπαταρία 24 kWh. Αυτά τα πακέτα ιόντων λιθίου κατασκευάστηκαν συνδυάζοντας 48 συστοιχίες. Πριν από περίπου οκτώ χρόνια, οι μηχανικοί της Nissan βρήκαν έναν τρόπο να πάρουν τρεις από αυτές τις συστοιχίες, να τις επανασυσκευάσουν και να τις τοποθετήσουν σε ένα AGV. Πέρυσι πήγαν αυτήν την ιδέα σε νέο επίπεδο, χρησιμοποιώντας επαναχρησιμοποιούμενες συστοιχίες μπαταρίας, αντί για νέες, προκειμένου να τροφοδοτήσουν τα AGVs.

Η Nissan, μαζί με την 4R Energy, υπήρξε πρωτοπόρος στο να δίνει μια νέα ζωή στις μπαταρίες από ηλεκτρικά οχήματα, μέσω της τροφοδοσίας των AGVs της, επειδή δεν ήταν πλέον αρκετά ισχυρές για να κινήσουν ένα αυτοκίνητο, αλλά ήταν ιδανικές για μια μηχανή που κινείται γύρω από το εργοστάσιο. Αυτό καθιστά την ηλεκτροκίνηση μια ακόμη πιο βιώσιμη πρόταση.

Τα AGVs με μπαταρίες ιόντων λιθίου, νέες ή επανατοποθετημένες, φορτίζονται γρηγορότερα. Επιπλέον, οι εργαζόμενοι δεν χρειάζεται πλέον να βγάλουν τις μπαταρίες για να τις συνδέσουν. Τα AGVs σταματούν απλά στιγμιαία στο σταθμό φόρτισης κατά μήκος της διαδρομής τους και αυξάνουν την ισχύ τους σταδιακά σε κάθε διέλευση. Αυτός ο αυτοματισμός εξοικονομεί πολύ χρόνο.

Παράλληλα, οι επανατοποθετημένες μπαταρίες LEAF διαρκούν πολύ περισσότερο. Ενώ οι μπαταρίες μολύβδου- οξέος αντικαθίστανται συνήθως κάθε ένα με δύο χρόνια, οι επανατοποθετημένες μπαταρίες LEAF αναμένεται να διαρκέσουν επτά έως οκτώ χρόνια. Λιγότερες μπαταρίες σημαίνει λιγότερες επιπτώσεις στο περιβάλλον και ένα άλλο βήμα προς την ουδετερότητα του άνθρακα.

«Οι πελάτες μας ωφελούνται επίσης. Όταν οι μπαταρίες EV επαναχρησιμοποιούνται γίνονται πιο πολύτιμες και οι τιμές μεταπώλησης αυξάνονται», λέει ο Masashi Matsumoto, ο οποίος προωθεί την ανάπτυξη των AGVs στο Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης Τεχνολογίας Παραγωγής της Nissan. «Με περισσότερους τρόπους χρήσης των μπαταριών, η συνολική υπολειμματική αξία του LEAF έχει αυξηθεί».

Τα AGVs δεν έχουν  ακόμα εξελιχθεί. Προς το παρόν, κάθε μηχανή συνδέεται με τη μαγνητική διαδρομή που έχει καθοριστεί για αυτή σε ένα εργοστάσιο. Όπως ένα τρένο σε έναν σιδηρόδρομο, μπορεί να ταξιδέψει μόνο όπου του επιτρέπει η σιδηροτροχιά. Η αλλαγή αυτών των διαδρομών, η τοποθέτηση νέων κομματιών και ο επαναπρογραμματισμός μέσω υπολογιστή,  απαιτεί χρόνο και χρήμα.

Αλλά ίσως όχι για πολύ ακόμα. Ακριβώς όπως η μπαταρία του LEAF επιτρέπει στα AGVs να λειτουργούν περισσότερο, οι εξελίξεις στην αυτόνομη οδήγηση θα μπορούσαν να απελευθερώσουν αυτές τις μηχανές από τη μαγνητική διαδρομή. Σε ένα πολύ πιο ελεγχόμενο και προβλέψιμο περιβάλλον, τα AGVs θα χρειάζονται λιγότερη τεχνολογία από τα αυτοκίνητα, αλλά θα μπορούν να βασίζονται σε αισθητήρες και αλγόριθμους για να κινούνται αυτόνομα. Η Nissan ερευνά και την εφαρμογή συνδεδεμένης τεχνολογίας για να επιτρέπει στα AGVs να παραμένουν σε συνεχή επαφή με τον υπολογιστή που χειρίζεται τις κινήσεις τους.

«Η χρήση των μοναδικών μας ηλεκτροκίνητων και αυτόνομων τεχνολογιών οδήγησης για τη βελτίωση των AGVs, θα φέρει σημαντική καινοτομία στα εργοστάσιά μας», λέει ο Matsumoto. «Η προμήθεια ανταλλακτικών στα εργοστάσια εισέρχεται στην εποχή του εξηλεκτρισμού και του αυτοματισμού».

Καθώς τα αυτοκίνητα συνεχίζουν να εξελίσσονται, το ίδιο θα συμβαίνει  και στα εργοστάσια που τα κατασκευάζουν.

Το άρθρο Nissan: oι μπαταρίες ιόντων λιθίου του Leaf κινούν αυτοματοποιημένα οχήματα (Video) εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.

Ήδη από τις αρχές της άνοιξης, τα Τρίκαλα αποτελούν μια από τις πέντε ευρωπαϊκές περιοχές όπου δοκιμάζονται τα αυτοματοποιημένα λεωφορεία χωρίς οδηγό. Ως εδώ, όλα ωραία. Με βάση τη λογική ότι στο μέλλον είναι πολύ πιθανό τα αυτοματοποιημένα οχήματα να μπουν σε κάποιο βαθμό στη ζωή μας, τι γίνεται σε περίπτωση ενός αναπόφευκτου ατυχήματος;

Γιατί, μπορεί αυτά τα οχήματα να είναι προγραμματισμένα να προλαμβάνουν τα ατυχήματα, όμως σε κάποιες περιπτώσεις αυτό θα είναι αδύνατο να συμβεί, ειδικά μέσα σε ένα αστικό περιβάλλον, όπου οι αστάθμητοι παράγοντες είναι πολύ περισσότεροι. Ένα ζώο που πετάγεται μπροστά στο αυτοκίνητο ή ένα προπορευόμενο όχημα που αλλάζει απότομα πορεία, είναι δύο πιθανές τέτοιες περιπτώσεις.

Ένας άνθρωπος, θα αντιδράσει ενστικτωδώς σε έναν ξαφνικό κίνδυνο, όμως ένα αυτοματοποιημένο όχημα, κατευθύνεται μέσω software, ελέγχει συνεχώς το περιβάλλον γύρω του και οι επιλογές που κάνει, γίνονται σε κλάσματα του δευτερολέπτου, με γνώμονα τις όσο το δυνατόν μικρότερες συνέπειες. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο ποιες θα είναι αυτές οι επιλογές – σε μια δύσκολη περίπτωση – όπου εγείρονται ζητήμα ηθικής.

Τι θα συμβεί αν ένα τέτοιο αυτοκίνητο χρειαστεί να πάρει μια απόφαση, όπως να συγκρουστεί με ένα από δύο αντικείμενα, π.χ. με ένα SUV της Volvo ή ένα Toyota Yaris; Αν είναι προγραμματισμένο να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά που θα προκαλέσει (στις ανθρώπινες ζωές, όχι την υλική), θα πρέπει να επιλέξει το Volvo. Ένα βαρύτερο αυτοκίνητο θα απορροφήσει μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας της πρόσκρουσης, ενώ επιπλέον, είναι λογικό να επιλέξει το αυτοκίνητο ενός κατασκευαστή που φημίζεται για το επίπεδο ασφάλειας.

Εδώ όμως δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με φυσική. Το να προγραμματίζεις ένα αυτοκίνητο να -προτιμά να- συγκρούεται με συγκεκριμένα «αντικείμενα», είναι κάτι σαν τον αλγόριθμο στοχοποίησης που χρησιμοποιούν τα στρατιωτικά οπλικά συστήματα. Και όπως είναι κατανοητό, το γεγονός αυτό οδηγεί τον συγκεκριμένο κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας σε επικίνδυνα νομικά και ηθικά μονοπάτια.

Στο παραπάνω παράδειγμα, θα μπορούσαμε να γενικεύσουμε λέγοντας πως το αυτοματοποιημένο όχημα, θα ήταν προγραμματισμένο να επιλέγει τα οχήματα μεγάλων διαστάσεων έναντι των μικρών, σε μια αναπόφευκτη σύγκρουση. Οι ιδιοκτήτες τέτοιων οχημάτων θα «στοχοποιούνταν», έχοντας κάνει το σφάλμα να επιλέξουν ένα ασφαλές αυτοκίνητο ή ένα αυτοκίνητο που εξυπηρετεί τις αυξημένες μεταφορικές τους ανάγκες. Δεν ακούγεται και τόσο δίκαιο, έτσι;

Βαγγέλης Φακατσέλης

Το άρθρο ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΘΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ; εμφανίστηκε πρώτα στο carzine.gr.