Άγνωστος αγοραστής πλήρωσε συνολικά 38,5 εκατ. δολάρια για να αποκτήσει ένα από τα πιο σπάνια και εμβληματικά αυτοκίνητα που έχουν βγει ποτέ από το Μαρανέλο. Πρόκειται για τη Ferrari 250 GT με αριθμό πλαισίου 3729GT.
Η πώληση πραγματοποιήθηκε στη δημοπρασία Mecum Kissimmee και αποτέλεσε τη σημαντικότερη πώληση στην ιστορία του συγκεκριμένου οίκου και μια από τις πιο ακριβές παγκοσμίως.
Το πλαίσιο 3729GT δεν αντιστοιχεί σε μια ακόμη 250 GTO. Είναι η μοναδική από τις μόλις 36 που κατασκευάστηκαν ποτέ με εργοστασιακό λευκό χρώμα (Bianco Speciale) σε μια εποχή όπου οι περισσότερες GTO είτε ήταν κατακόκκινες (Rosso Corsa) και σπανιότερα, μπλε, πράσινες ή ακόμα και μαύρες. Το Bianco Speciale, σε συνδυασμό με το μαύρο δερμάτινο εσωτερικό, την καθιστούσε συλλεκτική ήδη από τη στιγμή που κύλησε για πρώτη φορά εκτός γραμμής παραγωγής.
Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε στις 7 Μαΐου 1962 και στάλθηκε άμεσα στην Carrozzeria Scaglietti, για να δεχθεί το αλουμινένιο αμάξωμα που σχεδίασε ο Giotto Bizzarrini και εξέλιξε η Ferrari. Δύο μήνες αργότερα, παραδόθηκε με πιστοποιητικό προέλευσης και ιταλικές πινακίδες, πριν πάρει τον δρόμο για τη Μεγάλη Βρετανία.
Πρώτος ιδιοκτήτης της ήταν ο John Coombs, πρώην οδηγός αγώνων και επικεφαλής ιδιωτικής αγωνιστικής ομάδας. Ο Coombs το προσαρμόζει στις ανάγκες του, προσθέτοντας γρίλιες στο καπό για καλύτερη απαγωγή θερμότητας και έναν χαρακτηριστικό αεραγωγό που μετέφερε δροσερό αέρα από το εμπρός μέρος απευθείας στο εσωτερικό. Το GTO ξεκινά αγωνιστική δράση σχεδόν αμέσως, κατακτώντας νίκες και δεύτερες θέσεις στην κατηγορία GT, ενώ συμμετέχει και στο RAC Tourist Trophy στο Goodwood, επίσημο αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών GT της FIA.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το γεγονός ότι το αυτοκίνητο παραχωρήθηκε προσωρινά στο αγωνιστικό τμήμα της Jaguar, για αεροδυναμικές και μηχανολογικές δοκιμές στο Browns Lane, εκεί όπου γεννήθηκαν εμβληματικά μοντέλα όπως η Lightweight E-Type και η XJ13. Στη συνέχεια, το 1963, ο Jack Sears το οδηγεί σε νίκη στην κατηγορία GT στο Brands Hatch, προσθέτοντας ακόμη μία σημαντική διάκριση στο παλμαρέ του.
Από το 1967 και μετά, το 3729GT περνά σε χέρια συλλεκτών, με πιο χαρακτηριστική την τριακονταετή περίοδο που παρέμεινε στο γκαράζ του Neil Corner, υπό συνθήκες απόλυτα ελεγχόμενες. Αργότερα εντάσσεται στη συλλογή του Jon Shirley, πρώην προέδρου της Microsoft, όπου και παρέμεινε μέχρι τη φετινή δημοπρασία. Παρά το γεγονός ότι έχει βαφτεί ξανά στο αυθεντικό του χρώμα και έχει δεχθεί επισκευές όπου κρίθηκε απαραίτητο, δεν έχει ποτέ αποκατασταθεί πλήρως, στοιχείο που ενισχύει ακόμη περισσότερο την αυθεντικότητά του.
Από πλευράς μηχανικών μερών το αυτοκίνητο παραμένει πιστό στις προδιαγραφές της εποχής, με τον ατμοσφαιρικό Tipo 168/62 Comp V12 των 3.000 κυβικών, έξι καρμπιρατέρ Weber και απόδοση περίπου 300 ίππων. Η ισχύς περνά στους πίσω τροχούς μέσω χειροκίνητου κιβωτίου πέντε σχέσεων, ενώ η τελική του αγγίζει τα 274 χλμ./ώρα.
Ο νέος ιδιοκτήτης, η ταυτότητα του οποίου παραμένει άγνωστη, αποκτά μαζί με τη λευκή 260 GTO το Ferrari Classiche Red Book, καθώς και έναν επιπλέον V12 προδιαγραφών 250 GTO για χρήση σε δρόμο ή πίστα.
Η λευκή GTO έχει ήδη προσκληθεί στο Cavallino Classic του 2026, αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μεταφερθεί εκεί με κλειστό τρέιλερ.
Παρά το εντυπωσιακό ποσό με το οποίο άλλαξε χέρια, η συγκεκριμένη 250 GTO δεν κατέχει το απόλυτο ρεκόρ για Ferrari, καθώς αυτό ανήκει σε μια άλλη GTO που πωλήθηκε το 2018 για 70 εκατομμύρια δολάρια.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το ακριβότερο αυτοκίνητο όλων των εποχών παραμένει η Mercedes-Benz 300 SLR Uhlenhaut Coupe που πουλήθηκε το 2023 για το αστρονομικό ποσό των 143 εκατ. δολαρίων.
