Οι φιλοδοξίες της Ευρώπης να αποκτήσει μια ισχυρή, εγχώρια βιομηχανία μπαταριών δοκιμάζονται σκληρά από το κόστος παραγωγής, τη χαμηλότερη από την αναμενόμενη ζήτηση για ηλεκτρικά οχήματα και την κυριαρχία της Κίνας στη μεταποίηση.
Τα τελευταία δύο χρόνια, μια σειρά από εμβληματικά έργα σε Γερμανία και Ιταλία είτε ακυρώθηκαν είτε «πάγωσαν», αποκαλύπτοντας το χάσμα ανάμεσα στη στρατηγική ρητορική των Βρυξελλών και την οικονομική πραγματικότητα της αγοράς.
Η ακύρωση του σχεδίου Cellforce από την Porsche και η αναστολή εργοστασίων από την Automotive Cells Co. αποτέλεσαν ηχηρά πλήγματα για την ευρωπαϊκή αλυσίδα αξίας.
Προμηθευτές εξοπλισμού και μηχανημάτων, που προσδοκούσαν σε μεγάλες παραγγελίες, βλέπουν την προοπτική κλιμάκωσης να απομακρύνεται. Παράλληλα, η πτώχευση της Northvolt έριξε σκιά σε ακόμη ένα φιλόδοξο εγχείρημα μεγάλης κλίμακας.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει απάντηση με ένα πιο παρεμβατικό πλαίσιο πολιτικής. Το υπό διαμόρφωση Industrial Accelerator Act και το πακέτο στήριξης «Battery Booster», ύψους περίπου 1,8 δισ. ευρώ, στοχεύουν στη θωράκιση της εγχώριας παραγωγής μέσω κινήτρων και απαιτήσεων τοπικού περιεχομένου. Ωστόσο, η υιοθέτηση της νομοθεσίας καθυστερεί και η βιομηχανία μιλά για «κενό» επενδύσεων.
Ακόμη και τα θετικά παραδείγματα, όπως το εργοστάσιο στο Ζαλτσγκίτερ, αναδεικνύουν την εξάρτηση της Ευρώπης από ασιατική τεχνολογία και εξοπλισμό.
Η Κίνα παραμένει ασυναγώνιστη σε τιμές, χάρη στην κλίμακα, τα πυκνά δίκτυα προμηθευτών και τη διαχρονική κρατική στήριξη.
Για τις ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες, που πιέζονται από κόστος και μειωμένες πωλήσεις, η επιλογή ακριβότερων, τοπικά παραγόμενων μπαταριών δεν είναι αυτονόητη.
Το παράθυρο ευκαιρίας στενεύει: χωρίς γρήγορες επενδύσεις και ανταγωνιστικούς όρους, η Ευρώπη κινδυνεύει να μείνει φιλοξενούσα παραγωγή που δεν ελέγχει πλήρως, αντί να χτίσει ένα αυτάρκες οικοσύστημα.
