Το όνομα Takata παραμένει συνώνυμο ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα ασφάλειας στην ιστορία του αυτοκινήτου. Εκατομμύρια οχήματα παγκοσμίως κλήθηκαν σε ανάκληση λόγω ελαττωματικών αερόσακων, με δεκάδες θύματα και σοβαρούς τραυματισμούς. Το κρίσιμο ερώτημα σήμερα είναι τι μπαίνει στη θέση τους και πόσο ασφαλής είναι η λύση.
Η ρίζα του προβλήματος εντοπίστηκε στο προωθητικό υλικό των αερόσακων: το νιτρικό αμμώνιο. Πρόκειται για μια φθηνή αλλά ασταθή χημική ένωση, η οποία με τον χρόνο, την υγρασία και τη ζέστη μπορεί να αποδομηθεί, προκαλώντας ανεξέλεγκτη έκρηξη. Αντί για ελεγχόμενο φούσκωμα, ο αερόσακος μετατρέπεται σε επικίνδυνο παράγωγο θραυσμάτων.
Μετά την πτώχευση της Takata το 2017, οι αυτοκινητοβιομηχανίες στράφηκαν σε άλλους προμηθευτές. Σήμερα, η αγορά κυριαρχείται από εταιρείες όπως η Autoliv και η ZF TRW, που χρησιμοποιούν διαφορετική χημεία. Οι σύγχρονοι αερόσακοι βασίζονται κυρίως στο νιτρικό γουανιδίνιο, μια πολύ πιο σταθερή ουσία, ανθεκτική στις κλιματικές συνθήκες.
Η αντικατάσταση των προβληματικών αερόσακων γίνεται δωρεάν και διαρκεί λίγες ώρες, ενώ συνοδεύεται από πιστοποιητικό επέμβασης. Από το 2026, σε χώρες όπως η Γαλλία, τα οχήματα με αερόσακους Takata που δεν έχουν αντικατασταθεί θα απορρίπτονται στον τεχνικό έλεγχο.
Το σκάνδαλο μπορεί να ανήκει στο παρελθόν, όμως οι συνέπειές του εξακολουθούν να καθορίζουν το παρόν της οδικής ασφάλειας.
